«να διδάσκη πάντας τους βασιλικούς ραγιάδες τα της υπακοής των χρέη»

Η προδοσία και ο στραγγαλισμός του Ρήγα στις 24 Ιουνίου 1798 «εστάθη του όλου των Ελλήνων έθνους η σωτηρία». Ηταν «ένας άσωτος και φαυλόβιος και φιλοκερδής κ' αισχροκερδής και φιλόδοξος». Το εγχείρημά του ήταν «ανόητο» και θα προξενούσε «βλάβην μεγαλωτάτην». Αυτά, και άλλα χειρότερα, έγραφε το 1811 ένας γιατρός από την Κοζάνη, ο Μιχαήλ Περδικάρης, στο έργο του «Ρήγας ή κατά ψευδοφιλελλήνων». Ενας μοναχός, ο Κύριλλος ο Πατρεύς, έγραφε: «Ο διεφθαρμένος τα φρένα Ρήγας (...) ος εκδούς εγκύκλια γράμματα διεγερτικά κατά των νυν τυράννων άνευ της του Χριστού ευδοκίας, κακώς ως κακός το ζην αποστέρηται, θοίνη προσήκουσα τοις τω ποταμώ Ιστρω ιχθύσι γενόμενος μετά των αυτού συνωμοτών και ύλη της αιωνίου κολάσεως». Καλώς δηλαδή έγινε τροφή για τα ψάρια του Δούναβη! Σε γράμμα ενός μητροπολίτη, το 1801, κατηγορούνται ο Ρήγας και οι σύντροφοί του διότι «εσκόπευον να κάμουν επαναστάσεις κατά του κραταιοτάτου Σουλτάνου· αλλ' ο μεγαλοδύναμος Θεός τούς επαίδευσε κατά τας πράξεις των με τον θάνατον οπού τους έπρεπε».

Αφού είχαν φτάσει τα νέα στην Κωνσταντινούπολη, για το μαρτυρικό θάνατο του Ρήγα, το Πατριαρχείο ανησυχούσε μήπως είχαν διαδοθεί τα επαναστατικά φυλλάδιά του. Ετσι, την 1η Δεκεμβρίου 1798 αποστέλλεται εγκύκλιος προς τους μητροπολίτες: «Συνέπεσεν εις χείρας ημών εν σύνταγμα (...) επιγραφόμενον Νέα πολιτική διοίκησις (...) και ανεμνήσθημεν του ποιμαντικού χρέους· και διά τούτο γράφομεν τη αρχιερωσύνη σου να επαγρυπνής εις όλα τα μέρη της επαρχίας σου με ακριβείς ερεύνας και εξετάσεις· όταν εμφανισθή τοιούτον σύνταγμα ως άνωθεν, εις τύπον ή χειρόγραφον, να συνάξης άπαντα τα διασπειρόμενα και να τα εξαποστείλης εις ημάς εν τάχει, μη επιμένων εις πλείονα (...)· ότι πλήρες υπάρχει σαθρότητος εκ των θολερών αυτού εννοιών τοις δόγμασι της ορθοδόξου ημών πίστεως εναντιούμενον».

Το 1798 ήταν μια χρονιά που κορυφώθηκε η διαμάχη των φυλλαδίων και των ιδεών, καθώς οι Γάλλοι, έχοντας καταλύσει τη Βενετική Δημοκρατία, τον προηγούμενο χρόνο, βρίσκονταν στα Επτάνησα, επομένως σε επαφή με τους Ελληνες στους οποίους κατηύθυναν την επαναστατική τους προπαγάνδα.

Στις 17 Ιουλίου 1797 ο Σουλτάνος έστειλε εντολή στον Πατριάρχη Γρηγόριο Ε' στην οποία του ζητούσε «να διδάσκη πάντας τους βασιλικούς ραγιάδες τα της υπακοής των χρέη» και να καταδίδει «τους εναντία πράττοντας» ώστε να τιμωρηθούν. Τον ίδιο μήνα ο Πατριάρχης εξέδωσε μιαν «Απανταχούσα»: «Ουκ επαυσάμεθα ποτέ, εξ ότου διεσπάρη η γαλλική εκείνη λύμη, από του να γράφωμεν και να συμβουλεύωμεν παντί τω χριστωνύμω ημών πληρώματι (...) οπού να μην τύχη τις των πιστών και ορθοδόξων χριστιανών απατηθή, εξ αβουλίας ή απροσεξίας, και δελεασθή με το σατανικόν εκείνο δελέασμα οπού υποκεκρυμμένως και δολίως προτείνουσι τω ονόματι της ελευθερίας». Τον Σεπτέμβριο του 1798 η πατριαρχική προκήρυξη προς τους Επτανησίους έγραφε: «Ο πονηρός και αρχέκακος όφις, αφού δολίως επλάνεσε την ανθρωπότητα, (...) επινοήσας το γένος των Γάλλων δεκτικώτερον της πονηρίας, έχυσεν δαψιλώς εις τας ψυχάς αυτών τον ιόν της αποστασίας».

Την ίδια χρονιά, το πατριαρχικό τυπογραφείο εξέδωσε τη «Χριστιανική Απολογία» (ανώνυμο έργο το οποίο αποδίδεται στον μοναχό Αθανάσιο τον Πάριο). Μερικές χαρακτηριστικές φράσεις: Ο Θεός «ύψωσε την βασιλείαν αυτήν των Οθωμανών περισσότερον από κάθε άλλην, διά να αποδείξη αναμφιβόλως ότι θείω εγένετο βουλήματι». «Αδελφοί, μη πλανηθείτε (...) κλείσατε τα αυτιά σας και μη δώσετε καμμίαν ακρόασιν εις ταύτας τας νεοφανείς ελπίδας της ελευθερίας (...) Φυλάξατε στερεάν την πατροπαράδοτόν σας πίστιν και, ως οπαδοί του Ιησού Χριστού, απαρασάλευτον την υποταγήν εις την πολιτικήν διοίκησιν». Ο ίδιος αυτός ο Πάριος διέδιδε τερατώδεις φήμες για τη Γαλλική Επανάσταση. Οι «άθεοι» Γάλλοι «μητρογαμούσι και θυγατρογαμούσι και αδελφογαμούσιν ανυποστόλως και αδεώς οι σοφώτατοι». Την ίδια χρονιά ο Κοραής απάντησε γράφοντας την «Αδελφική Διδασκαλία», στην οποία χαρακτήριζε το φυλλάδιο του Πατριαρχείου ως «μωρά και αντίθεος διδασκαλία».

Η γλώσσα του πατριωτισμού

Αυτή η διαμάχη είχε τις συγκυριακές της αιτίες, αποτελούσε όμως μια δομική διαμάχη ιδεών και στάσεων. Σημαδεύει το αργοπορημένο τέλος του μεσαιωνικού κόσμου και της παιδείας του. «Οι Πλάτωνες και οι Αριστοτέλεις, οι Νεύτωνες και οι Καρτέσιοι, τα τρίγωνα και οι λογάριθμοι φέρουσιν αδιαφορίαν εις τα θεία». Η διαμάχη αυτή σημαδεύει το τέλος της εσχατολογικής αντίληψης της ιστορίας. Οι Ελληνες, όπως και οι Εβραίοι, έχασαν το «αυτοδέσποτον» (δηλαδή την ανεξαρτησία τους) «διότι παρά τω Θεώ, του ιδίου εγκλήματος εσμέν ένοχοι». Η νέα αντίληψη για το έθνος και την πολιτική του ανεξαρτησία απαιτούσε να ξεπεραστεί αυτή η εσχατολογική αντίληψη, της οποίας φορέας ήταν η Εκκλησία, και να ανανεωθεί ολόκληρο το νοητικό υπόβαθρο πάνω στο οποίο θα μπορούσε να συγκροτηθεί το έθνος. Αυτή την πλήρη αναδιοργάνωση των νοητικών προϋποθέσεων επιχείρησε ο ελληνικός Διαφωτισμός, ο οποίος τόσο διασύρεται στις μέρες μας, και προπαντός ο Ρήγας και ο Κοραής. Από αυτή την άποψη, τα κείμενά τους αποτελούν καταστατικά κείμενα του έθνους όπως η Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Πολίτη στη Γαλλία, η αμερικανική Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας, τα γραπτά του Ματσίνι και του Μαντσόνι στην Ιταλία, του Γκάντι στην Ινδία, του Κεμάλ στην Τουρκία. Αποτελούν δηλαδή εκείνα τα καταστατικά κείμενα τα οποία περιβάλλονται με κύρος από την εθνική ιδεολογία και τα οποία αποτελούν αντικείμενο ερμηνείας και επανερμηνείας αναφορικά με την πολιτική ηθική, την καλλιέργεια των δημόσιων αρετών και του πατριωτισμού. Πρόκειται για τα κείμενα που δημιουργούν τη γλώσσα του πατριωτισμού σε κάθε χώρα.

Στην Ελλάδα όμως ούτε τα κείμενα του Ρήγα ούτε του Κοραή είχαν μια παρόμοια τύχη. Δεν δημιουργήθηκε δηλαδή ένα corpus εθνικών κειμένων το οποίο μέσα από τη σχολική εκπαίδευση, τις χρηστικές εκδόσεις, τις συχνές αναφορές στο δημόσιο λόγο θα δημιουργούσε έναν εθνικό κανόνα. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι η ελληνική εθνική ιδεολογία στερείται «κανόνα», αλλά αυτός ο κανόνας αφορά την κωδικοποίηση της αφήγησης του εθνικού παρελθόντος Αρχαιότητα - Βυζάντιο - Νέος Ελληνισμός. Το περιεχόμενο αυτού του κανόνα αφορά εθνοτικά, εθνοπολιτισμικά χαρακτηριστικά και όχι πολιτικά χαρακτηριστικά. Με αυτή την έννοια, η δημιουργία του ελληνικού εθνικού κράτους έχει αποκαθαρθεί από το στοιχείο της πολιτικής, η οποία άλλωστε αποδίδεται με αρνητικά χαρακτηριστικά: «η διχόνοια».

Συνέπεια αυτού του πολιτικού καθαρισμού ήταν ότι το έργο του Ρήγα, ως έργο κατεξοχήν πολιτικό, υπέστη μια δραστική επιλογή. Ενσωματώθηκε στην εθνική ιδεολογία στο μέτρο που αφορά τις εθνεγερτικές του διαστάσεις, δηλαδή εκείνο το μέρος το οποίο άλλωστε έχει κατ' εξοχήν συναισθηματικό, εκλαϊκευτικό και μυθοποιητικό χαρακτήρα: ο Θούριος. Η επιλεκτική ενσωμάτωση μόνο του έμμετρου μέρους του έργου του Ρήγα μάς παραπέμπει στο εξής ζήτημα: ο ελληνικός εθνικός κανόνας, στην κειμενική του διάσταση, αποτελείται κυρίως από ποιητικά κείμενα. Και βεβαίως η ελλειπτική γλώσσα της ποίησης και η ευκολία αποσπασματικής παράθεσης είναι πιο εύπλαστη σε ερμηνείες. Ελάχιστα έχει προβληθεί ο ριζοσπαστικός δημοκρατισμός του συντάγματος του Ρήγα.

Αμεση δημοκρατία και ανεξιθρησκία

Ο Ρήγας στο σύνταγμά του προβάλλει έναν τύπο άμεσης δημοκρατίας ρουσοϊκής έμπνευσης. Τα κύτταρα της Δημοκρατίας του είναι οι τοπικές «συναθροίσεις» των πολιτών. Καμία θέση για επικρατούσα θρησκεία δεν υπάρχει στο σύνταγμά του. Ούτε λέξη για Ορθοδοξία. Η «Ελληνική Δημοκρατία (...) δεν θεωρεί τας διαφοράς των λατρειών με εχθρικόν μάτι». Ως εκεί. «Ο αυτοκράτωρ λαός είναι όλοι οι κάτοικοι του βασιλείου τούτου, χωρίς εξαίρεσιν θρησκείας και διαλέκτου, Ελληνες, Βούλγαροι, Αλβανοί, Βλάχοι, Αρμένηδες, Τούρκοι και κάθε άλλο είδος γενεάς». Το σύνταγμα έχει κοινωνικές διαστάσεις: σεισάχθεια αγροτικών χρεών. Εξισωτικά ιδεώδη στο στρατό: δεν επιτρέπεται διάκριση αξιωματικών και οπλιτών σε καιρό ειρήνης. Οι πολίτες για τις διαφορές τους εκλέγουν κριτές και σε κάθε χωριό αυτοί που απονέμουν δικαιοσύνη εκλέγονται. Ακόμη και τα μέλη του ανωτάτου δικαστηρίου (Καθαιρετικόν Κριτήριον) εκλέγονται με ετήσια θητεία. Προβλέπεται δημόσια εκπαίδευση για αγόρια και κορίτσια. Εξασφαλίζεται το πολιτικό άσυλο: «Δέχονται όλους τους αδικημένους ξένους και όλους τους εξωρισμένους από την πατρίδα των δι' αιτίαν της Ελευθερίας». Το Σύνταγμα του Ρήγα στηρίζεται σε μια ριζοσπαστική κοινωνική κριτική της ελληνικής κοινωνίας, την οποία ξαναβρίσκουμε αργότερα στο «Ρωσσοαγγλογάλλο» και στην «Ελληνική Νομαρχία».

Η κριτική αυτή, αρκετά συγκεκριμένη, εξηγεί την απουσία των πολιτικών κειμένων του Ρήγα από το εθνικό corpus. Αν και στις μελέτες που τονίζουν τον κατασκευασμένο χαρακτήρα της εθνικής ιδεολογίας η διάκριση ανάμεσα στον δημοκρατικό πατριωτισμό και στον εθνικισμό τείνει να εξαφανιστεί, και τα δυο ρεύματα ανήκουν σε μια παράδοση η οποία στην ιστορία της πολιτικής σκέψης εμφανίζεται διαφοροποιημένη. Ο πατριωτισμός στους νεότερους χρόνους εμφανίζεται ως μια παράδοση αφοσίωσης στην respublica, στα κοινά αγαθά, στην απόλαυση της κοινής ελευθερίας. Από την αναγεννησιακή πόλη, στην αγγλική, στην αμερικανική και στη γαλλική επανάσταση, η παράδοση αυτή δημιουργεί μια γλώσσα που υποστηρίζει μια δέσμη αισθημάτων που αφορά τον δημοκρατικό πατριωτισμό. Αξονάς της δηλαδή είναι η κοινότητα των πολιτών που συγκροτείται από την αυτόνομη δράση τους.

Το έργο του Ρήγα εμπνέεται κατ' εξοχήν από αυτό τον τύπο του δημοκρατικού πατριωτισμού. Η βάση των αισθημάτων είναι η εναντίωση στην τυραννία και η αφοσίωση στην ελευθερία με βάση τη θεωρία του φυσικού δικαίου. Επομένως τα αισθήματα αυτά σχηματίζονται ανεξάρτητα από τη φυλή και τη θρησκεία στην οποία ανήκει ο καθένας. Η φυλή και η θρησκεία, ως χαρακτηριστικά που προσκτώνται από τον πολιτισμό, θεωρούνται τεχνητά χαρακτηριστικά, υποδεέστερα των φυσικών σύμφωνα με τη θεωρία αυτή. Κατά συνέπεια δεν είναι αυτά που καθορίζουν την αγάπη προς την πατρίδα.

Υποβάθμιση της πολιτικής δράσης

Το ζήτημα όμως είναι ποια ήταν η κοινωνική βάση αυτού του δημοκρατικού πατριωτισμού στα Βαλκάνια. Αν στη Δύση πυρήνας αυτού του συναισθήματος ήταν οι πόλεις, μέσα από την αντίθεσή τους και την οριοθέτησή τους απέναντι στις αυτοκρατορίες και στις εδαφικές κυριαρχίες, δηλαδή μέσα από τη συγκρότηση της κοινότητας, στην Ανατολή η κατάσταση ήταν αρκετά διαφορετική, γιατί οι πόλεις ήταν συνενώσεις διαφορετικών εθνικοθρησκευτικών κοινοτήτων, χωρίς αποσαφηνισμένη πολιτική προσωπικότητα. Επομένως δεν υπήρχε μια διαδεδομένη υποκειμενικότητα με βάση την αφοσίωση των πολιτών στον οργανωμένο κοινό τους χώρο.

Από την άλλη μεριά, οι εθνικές κοινότητες μέσα στο οθωμανικό πλαίσιο βρίσκονταν σε διασπορά. Επομένως το αίσθημα που θα μπορούσε να θρέψει την ιδεολογική αφοσίωση στηριζόταν περισσότερο στην κοινή πολιτισμική συνάφεια παρά στην κοινή πολιτική δράση. Κατά συνέπεια, ο τύπος της εθνικής ιδεολογίας θα μπορούσε να έχει ως άξονα τα πολιτισμικά χαρακτηριστικά, την ιδέα της κοινής καταγωγής, παρά του δημοκρατικού πατριωτισμού και της πολιτικής ιδεολογίας.

Μετά την επανάσταση, ο τύπος αυτός της ιδεολογίας δεν βρήκε ανταπόκριση, γιατί από την ελληνική κοινωνία έλειψε αυτό το ρεύμα της ριζοσπαστικής δημοκρατίας. Τα λαϊκά στρώματα από την Επανάσταση κράτησαν την αφοσίωση στη μυθική εικόνα του Καποδίστρια, με άξονα τη «δικαιοσύνη» αλλά και την αυταρχία απέναντι στον κοινοβουλευτισμό των κυρίαρχων ελίτ. Εξάλλου ο αλυτρωτισμός και η συνείδηση ότι το απελευθερωμένο κράτος ήταν ανολοκλήρωτο, ενίσχυε τις εθνοτικές, όχι τις πολιτικές συντεταγμένες της εθνικής ιδεολογίας. Οταν εμφανίστηκε το σοσιαλιστικό κίνημα, η εικόνα του Ρήγα αναβαθμίστηκε, αλλά η γλώσσα του σοσιαλισμού στον 20ό αιώνα, και κυρίως μετά τη ρωσική επανάσταση, ήταν η γλώσσα του διεθνισμού και όχι του δημοκρατικού πατριωτισμού. Επομένως ο Ρήγας δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως πηγή έμπνευσης και νομιμοποίησης της Αριστεράς μέσα στην εθνική ιδεολογία. Η αριστερή ιδεολογία δηλαδή δεν μπόρεσε να εμφανιστεί ως η ριζοσπαστική εκδοχή της ελληνικής εθνικής ιδεολογίας με κείμενο αναφοράς το Ρήγα.

Ενα συνεπαγόμενο αυτής της υποβάθμισης του πολιτικού στην συγκρότηση του εθνικού κράτους είναι η υποβάθμιση της ίδιας της συγκρότησης της ελληνικής πολιτείας, ως της γενέθλιας πράξης του νέου ελληνικού έθνους. Αυτή η υποβάθμιση είναι ιδιαίτερα έντονη σήμερα. Το πολιτικό προσωπικό, οι πολιτειακοί και οι πολιτικοί παράγοντες στέκουν αμήχανοι ανάμεσα στην παγκοσμιοποίηση της οικονομίας και στον εθνικισμό της ιδεολογίας. Το κενό ιδεολογίας τείνει να το καταλάβει μια εθνικοθρησκευτική ρητορεία που προσπαθεί να εξαλείψει από την εθνική μνήμη τις πολιτικές, δημοκρατικές και διαφωτιστικές της διαστάσεις. Από αυτή την άποψη, ποιος χώρος μένει σήμερα για την πρόσληψη του δημοκρατικού πατριωτισμού του Ρήγα;

Σημείωση: Το έργο του Περδικάρη εξέδωσε ο Λέανδρος Βρανούσης, Επετηρίς του Μεσαιωνικού Αρχείου της Ακαδημίας Αθηνών, τ. 11 (1997). Τα παραθέματα από τον πόλεμο των φυλλαδίων, στο άρθρο του Βρανούση, «Αγνωστα πατριωτικά φυλλάδια» στο ίδιο περιοδικό, τ.15-16 (1997).

Ο κ. Αντώνης Λιάκος είναι καθηγητής της Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

via tovima.gr

ενα ακομη ακραδαντο στοιχειο για το ρολλο του "παπαδαριου" στα εθνικα θεματα...

Posted via email from brexians posterous

Ο νόμος λέει "ναι" στα φωτοβολταϊκά, η ΔΕΗ λέει "όχι".

Μεγέθυνση

Μετά και από τη δεκαπενταετή δράση της Greenpeace, από την 1η Ιουλίου ισχύει νομοθεσία που επιτρέπει και απλοποιεί την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών συστημάτων σε κατοικίες και μικρές εμπορικές επιχειρήσεις. Ενώ το πρόγραμμα αυτό δίνει κίνητρα στον οικιακό καταναλωτή να εγκαταστήσει φωτοβολταϊκό, η ΔΕΗ βάζει νέα εμπόδια.

via greenpeace.org

στείλε και έσυ ενα γράμμα στον Πρωθυπουργό!

Posted via email from brexians posterous

αφιερωμένο στους "Ελληναράδες" και τους "κυνηγούς" των οικονομικών μεταναστών...

The beginning of the 20th century witnessed a dramatic increase in the number of immigrants coming to America's shores. In the century's first decade over 9 million expectant new arrivals - almost three times the number of the previous decade - entered the United States. The majority came from Eastern and Southern Europe. The reason for their coming typically rested on the push of hardships at home - including a lack of economic opportunity, religious discrimination and political persecution - and the pull of the expectation of a better life in the "Promised Land." see "Immigration in the Early 20th Century" >>>.

"Huddled Masses" New arrivals await on deck as their ship arrives at Ellis Island, 1902

Those who could not afford first or second class passage were processed through screening centers such as Ellis Island before being allowed to continue their journey. Although many made their way to the agricultural and mining lands of the West, the majority ended up in the urban centers of the East living in self-segregated enclaves and working at menial jobs and often exploited by their employer.

Sadie Frowne was typical of this new wave of immigration. She was thirteen when she arrived in America with her mother. They had left their native Poland after the death of Sadie's father and the failure of the small grocery store that provided them a living. The two made their way to America with the help of Sadie's Aunt Fanny who lived in New York City. Sadie's mother soon died and Sadie was left on her own, first finding a job in what she describes as a "sweatshop" in Manhattan's Garment District and then in the Brownsville section of Brooklyn.

Sadie told her story to a journalist just three years after her arrival in America. It was first published as a newspaper article and later with other autobiographies as a book.

"We saw the big woman with the big spikes on her head."

We begin Sadie's story as she and her mother enter New York Harbor at the end of a twelve-day journey in steerage aboard a steamship:

"We came by steerage on a steamship in a very dark place that smelt dreadfully. There were hundreds of other people packed in with us, men, women and children, and almost all of them were sick. It took us twelve days to cross the sea, and we thought we should die, but at last the voyage was over, and we came up and saw the beautiful bay and the big woman with the spikes on her head and the lamp that is lighted at night in her hand.

Aunt Fanny and her husband met us at the gate of this country and were very good to us, and soon I had a place to live out [Sadie is referring to becoming a live-in domestic servant] while my mother got work in a factory making white goods.

I was only a little over thirteen years of age and a greenhorn, so I received $9 a month and board and lodging, which I thought was doing well. Mother, who, as I have said, was very clever, made $9 a week on white goods, which means all sorts of underclothing, and is high class work.

But mother had a very gay disposition. She liked to go around and see everything, and friends took her about New York at night and she caught a bad cold and coughed and coughed. She really had hasty consumption, but she didn't know it, and I didn't know it, and she tried to keep on working, but it was no use. She had not the strength. Two doctors attended her, but they could do nothing, and at last she died and I was left alone. I had saved money while out at service, but mother's sickness and funeral swept it all away and now I had to begin all over again."

Changing Jobs...

Sadie got a job as a seamstress at a dress factory in Manhattan's Garment District and began to slowly improve her ability to write and speak English. We rejoin her story after she has taken a new job in a factory in the Brownsville section of Brooklyn making ladies underskirts:

"I got a room in the house of some friends who lived near the factory. I pay $1 a week for the room and am allowed to do light housekeeping - that is, cook my meals in it. I get my own breakfast in the morning, just a cup of coffee and a roll, and at noon time I come home to dinner and take a plate of soup and a slice of bread with the lady of the house. My food for a week costs a dollar, just as it did in Allen Street, and I have the rest of my money to do as I like with. I am earning $5.50 a week now [equivalent to approximately $115.00 in today's money] , and will probably get another increase soon.

It isn't piecework in our factory, but one is paid by the amount of work done just the same. So it is like piecework. All the hands get different amounts, some as low as $3.50 and some of the men as high as $16 a week. The factory is in the third story of a brick building. It is in a room twenty feet long and fourteen broad. There are fourteen machines in it. I and the daughter of the people with whom I live work two of these machines. The other operators are all men, some young and some old."

Life in the Sweatshop...

Sadie is attracted to a new man in her life - Henry - but feels that at age sixteen, she is too young to consider marriage:

"Henry has seen me home every night for a long time and makes love to me. He wants me to marry him, but I am not seventeen yet, and I think that is too young. He is only nineteen, so we can wait.

I have been to the fortune teller's three or four times, and she always tells me that though I have had such a lot of trouble I am to be very rich and happy. I believe her because she has told me so many things that have come true.

So I will keep on working in the factory for a time. Of course it is hard, but I would have to work hard even if I was married.

I get up at half-past five o'clock every morning and make myself a cup of coffee on the oil stove. I eat a bit of bread and perhaps some fruit and then go to work. Often I get there soon after six o'clock so as to be in good time, though the factory does not open till seven. I have heard that there is a sort of clock that calls you at the very time you want to get up, but I can't believe that because I don't see how the clock would know.

Residents gather at a vegetable market on Manhattan's Mulberry Street one of the immigrant sections of New York City, 1900

At seven o'clock we all sit down to our machines and the boss brings to each one the pile of work that he or she is to finish during the day, what they call in English their 'stint.' This pile is put down beside the machine and as soon as a skirt is done it is laid on the other side of the machine. Sometimes the work is not all finished by six o'clock and then the one who is behind must work overtime. Sometimes one is finished ahead of time and gets away at four or five o'clock, but generally we are not done till six o'clock.

The machines go like mad all day, because the faster you work the more money you get. Sometimes in my haste I get my finger caught and the needle goes right through it. It goes so quick, though, that it does not hurt much. I bind the finger up with a piece of cotton and go on working. We all have accidents like that. Where the needle goes through the nail it makes a sore finger, or where it splinters a bone it does much harm. Sometimes a finger has to come off. Generally, though, one can be cured by a salve.

All the time we are working the boss walks about examining the finished garments and making us do them over again if they are not just right. So we have to be careful as well as swift. But I am getting so good at the work that within a year I will be making $7 a week, and then I can save at least $3.50 a week. I have over $200 saved now.

The machines are all run by foot-power, and at the end of the day one feels so weak that there is a great temptation to lie right down and sleep. But you must go out and get air, and have some pleasure. So instead of lying down I go out, generally with Henry. Sometimes we go to Coney Island, where there are good dancing places, and sometimes we go to Ulmer Park to picnics...

For the last two winters I have been going to night school. I have learned reading, writing and arithmetic. I can read quite well in English now and I look at the newspapers every day. I read English books, too, sometimes."

References:
   Sadie's account appears in: Holt, Hamilton, The Life Stories of Undistinguished Americans as Told by Themselves (1906); Kraut, Alan, The Huddled Masses: The Immigrant in American Society, 1880-1921 (1982); Handlin, Oscar, The Uprooted (1951).

How To Cite This Article:
"Immigrating to America, 1905," EyeWitness to History, www.eyewitnesstohistory.com (2005).

via eyewitnesstohistory.com

Ετυμολογία
μετανάστης Προφορά
ΔΦΑ : /mɛ.ta.ˈna.stis/
Ουσιαστικό
μετανάστης αρσενικό (θηλυκό: μετανάστρια)
αυτός που μεταναστεύει
εσωτερικός μετανάστης - αυτός που εγκαταλείπει ένα τόπο της χώρας του για να μείνει σε ένα άλλο τόπο στην ίδια χώρα
μετανάστευσε στο Βόλο
εξωτερικός μετανάστης - αυτός που εγκαταλείπει τη χώρα του για να εγκατασταθεί σε μια ξένη χώρα
μετανάστευσε στη Γαλλία
Συνώνυμα
εμιγκρές
Συγγενικές λέξεις
μετανάστευση
μεταναστευτικός
μεταναστεύω

Posted via email from brexians posterous

θα πούμε το ψωμί ψωμάκι!

Τα παιχνίδια κερδοσκοπίας με το ψωμί &

η απελευθέρωση της αγοράς αρτοποιίας

Tο Forum για την Ελλάδα, συνεχίζει με την κατάθεση νέων προτάσεων που θα οδηγήσουν σε ένα σαρωτικό σχέδιο αλλαγών και μεταρρυθμίσεων με στόχο να βάλουν την αγορά αλλά και την Ελλάδα σε κίνηση. Σε κάθε περίπτωση κεντρική μας προτεραιότητα παραμένει η διαφύλαξη της κοινωνικής ενότητας και αλληλεγγύης έτσι ώστε να μην επιτρέψουμε στην κρίση να οδηγήσει την μια κοινωνική ή επαγγελματική ομάδα να στρέφεται κατά της άλλης.

Οι εξελίξεις στην αγορά αρτοποιίας αποτελούν την τρέχουσα περίοδο ένα ιδιαίτερο ευαίσθητο θέμα που αγγίζει όλους τους Έλληνες πολίτες. Είναι αλήθεια πως υπήρξε αύξηση στις διεθνείς τιμές σίτου λόγω των πυρκαγιών στη Ρωσία (περίπου 20% τον τελευταίο μήνα).

Δικαιολογεί όμως η αύξηση αυτή μια αύξηση στην τελική τιμή του ψωμιού;

Αναλύοντας το διάγραμμα τιμών σίτου πενταετίας (ακολουθεί στη σελ. 3) παρατηρούμε πως πριν 2 περίπου χρόνια (τον χειμώνα του 2008) η τιμή του είχε φτάσει σε επίπεδα ρεκόρ (κοντά στα 450 δολάρια ο μετρικός τόνος).  Την περίοδο 2007-2008, με το πρόσχημα των αυξήσεων των διεθνών τιμών, έγιναν μια σειρά από σημαντικές αυξήσεις της τιμής του ψωμιού, στην Ελλάδα,  οι οποίες ουσιαστικά ουδέποτε αποσύρθηκαν, ακόμη και όταν η διεθνής τιμή σίτου επανήλθε από τα 450 στο 150 δολάρια τον τόνο (3 φορές κάτω)! Συγκεκριμένα η λιανική τιμή ανά κιλό, διαμορφώθηκε από περίπου 0,8 σε 1,6 ευρώ, όπου και σε γενικές γραμμές παραμένει μέχρι σήμερα.

Σε καμία, λοιπόν, περίπτωση δεν πρέπει να γίνεται κουβέντα για αύξηση της λιανική τιμής τους ψωμιού.

Στην πραγματικότητα, υπάρχουν και περιθώρια μείωσης των τιμών αν η κυβέρνηση προχωρήσει σε μια ουσιαστική απελευθέρωση της αγοράς αρτοποιίας. Αντί να ψάχνει μάταια για κερδοσκόπους και άλλα “φαντάσματα” καλόν θα ήταν να συμμαζέψει πρώτα τα του οίκου της. Είναι η ίδια η κυβέρνηση που με τις ενέργειές της και τις (μη) αποφάσεις της εμποδίζει την πτώση των τιμών, θέτοντας φραγμούς στο πραγματικό άνοιγμα της αγοράς αρτοποιίας και την ενίσχυση του ανταγωνισμού στον κλάδο, σύμφωνα μάλιστα και με τις επιταγές της ΕΕ.

Προκαλεί ερωτηματικά, η “επιμονή” της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Οικονομία & Ανταγωνιστικότητας να αποφεύγει την συμμόρφωση με τις σχετικές οδηγίες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Η πρόσφατη, μάλιστα, τροποποίηση του νόμου 3526/2007 (με το άρθρο 15 του ν. 3853/2010) αποτελεί “μνημείο υπεκφυγής” και τρανή απόδειξη της πολιτικής “ομηρίας” της κυβέρνησης από συντεχνιακές λογικές και συμφέροντα μιας άλλης εποχής.

Η πρόταση του Forum για την Ελλάδα είναι απλή:

• Άρση κάθε φραγμού και “τεχνητού νομοθετικού εμποδίου” για την άσκηση πάσης φύσεως επιχειρηματικής δραστηριότητας στον χώρο της αρτοποιίας.
• Ο ρόλος του κράτους να περιορισθεί στον έλεγχο της αγοράς κυρίως σε θέματα που άπτονται των αρχών Υγιεινής και Ασφάλειας Τροφίμων καθώς και Υγιεινής και Ασφάλειας στον χώρο Εργασίας.

Μια τέτοια πολιτική, δεν θα οδηγούσε απλά σε μείωση της τιμής του ψωμιού προς όφελος των καταναλωτών, αλλά θα αύξανε τις επιλογές τους, θα ενίσχυε την αγορά με χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας και θα οδηγούσε σε νέες επενδύσεις στον χώρο.

Δεν μπορούμε να ανεχθούμε άλλο τις συντεχνιακές λογικές του χθες. Χρειαζόμαστε, σήμερα, θαρραλέες και τολμηρές πολιτικές που να λαμβάνονται με γνώμονα το συμφέρον όλων των πολιτών και όχι των ολίγων. Χρειαζόμαστε πολιτικές “κοινής λογικής” με σαφή στόχευση στην αύξηση της ανταγωνιστικότητας και τον εξορθολογισμό των αγορών. Και σίγουρα κάτι τέτοιο δεν μπορεί να επιτευχθεί με στρεβλώσεις της αγοράς και “προστατευμένα” επαγγέλματα.

Αθήνα, 19 Αυγούστου 2010

Το forum για την Ελλάδα για την απελευθέρωση της αγοράς αρτοποιίας.
σχόλιο ιστολογίου:
ένα βιντεάκι για να γίνω κατανοητός

Αναρτήθηκε στις EUROPE, dedicated, politics, thoughts, ΕΛΛΗΝΙΚΑ | Ετικέτες: πολιτικη, Ν. Μπακογιαννη, πατριωτισμος, Ελλαδα, ΓΑΠ, #oust, ΠΑΣΟΚ, κρατος, "σφαλιαρες", εξωτερικη_πολιτικη, αποψεις, αρθρα, Greece, #fail, ΕΕ, αντιπολιτευση, δηλωσεις, κεντροδεξια vs λαϊκισμου, οικονομικος πολεμος, φιλελευθερισμος, νεο κομμα, επικαιροτητα, δεξαμενη σκεψης, Dora Bakoyannis, politcs, transparency, κομμα Ντορας, πολιτικη σκεψη, forum για την Ελλάδα, politician, bread, ψωμι, ψωμακι, αρτοποιεια, αρτοποιος, σιτηρα, αυξησεις, σπεκουλα οικονομια

« Ντόρα: Αναμένω τις ενέργειες της ελληνικής κυβέρνησης!

Northern lights! (Aurora borealis)

See the full gallery on posterous

Last week's northern lights—which lasted a few days—were products of a large burst of plasma, or charged gas, from the sun known as a coronal mass ejection. A NASA orbiter called the Solar Dynamics Observatory saw last Sunday's eruption, which was aimed directly at Earth and sparked predictions of a shimmering sky show.

Now it seems aurora fans may be in for another treat: A solar flare spotted Saturday by NASA's Solar and Heliospheric Observatory was even more powerful than the previous eruption. Although this time the bulk of the plasma burst isn't aimed right at Earth, scientists say it could still trigger another round of colorful auroras.

source and more info: http://news.nationalgeographic.com/news/2010/08/photogalleries/100810-northern-lights-solar-cme-aurora-borealis-pictures/

Posted via email from brexians posterous

Ντόρα: Διπλά Απαράδεκτη η Συμπεριφορά της Σλοβακίας

via gkatzios.blogspot.com

καλά τα λές αλλα ποιος ακουει ;
μες την καλοκαιρινη Ραστωνη ολα ειναι σε αποχαυνωση ακομη και οι κρατικες αντιδρασεις!

Posted via email from brexians posterous

“Ανίερες συγχωνεύσεις…”

See and download the full gallery on posterous

Από την πρώτη στιγμή, όσοι παρακολουθούμε τη πορεία της Κυβέρνησης γύρω από τα θέματα της Κοινωνικής Ασφάλισης δεν είχαμε καμιά αμφιβολία για τις προθέσεις και τις επιλογές της:

η Δημόσια Κοινωνική Ασφάλιση έπρεπε να κατεδαφιστεί!

Για να ανοίξει ο δρόμος για τη μεγαλύτερη αναγκαστική αναδιανομή πλούτου, σε βάρος της προστασίας των εργαζόμενων και των συνταξιούχων.  

Σήμερα, η Κυβέρνηση προχωρά ένα βήμα πιο πέρα: ανακοίνωσε τη συγχώνευση του ΑΜΚΑ (της εταιρείας ΗΔΙΚΑ ΑΕ που το εκδίδει και διατηρεί) με την Κοινωνία της Πληροφορίας ΑΕ.
Πρόκειται για την πιο πονηρή από όλες τις πράξεις της.
Παραδίδει σε ιδιωτικά συμφέροντα το δημόσιο αγαθό των προσωπικών δεδομένων των Ελλήνων ασφαλισμένων και συνταξιούχων.
Με ποια λογική μια εταιρεία (που δεν αποτελείται από δημόσιους λειτουργούς) όπως η ΚτΠ ΑΕ αναλαμβάνει ολόκληρη την υποδομή πληροφορικής της Κοινωνικής Ασφάλισης; 

Με ποια λογική εκχωρούνται τα προγράμματα έκδοσης των συντάξεων στο υπουργείο Οικονομικών;
Τι πρόκειται να συμβεί και απαιτείται ένας τέτοιος εναγκαλισμός;
Η δήθεν συγχώνευση θα σηματοδοτήσει το χάος στην υποστήριξη συντάξεων και παροχών.
Δύο διαφορετικές εταιρείες με άλλη κουλτούρα συγχωνεύονται:
η μια κάνει διαχείρηση έργων (project management), ενώ η άλλη είναι φύλακας των προσωπικών δεδομένων ασφαλισμένων και συνταξιούχων στην Ελλάδα.
Η μια ασχολείται με την ανάπτυξη πληροφοριακών συστημάτων με δυστυχώς όχι μεγάλη επιτυχία, η άλλη διαχειρίζεται διαδικασίες και συστήματα Κοινωνικής Ασφάλισης.

Δεν πρόκειται για μια απλή συγχώνευση. Είναι η πλήρης εκχώρηση στοιχείων των Ελλήνων πολιτών σε θολά συμφέροντα.
Συμφέροντα προς τα οποία όπως φαίνεται ξεπληρώνει  έτσι τα γραμμάτια του το ΠΑΣΟΚ.
Οι μάσκες έπεσαν!

Αυτή η συγχώνευση αποτελεί μεγάλο σκάνδαλο της Κυβέρνησης στο χώρο της Ασφάλισης.

Θα πρέπει να εξηγήσει η Κυβέρνηση πως μπορεί να συγχωνευθεί μια εταιρεία διαχείρησης έργων πανελλαδικής εμβέλειας πολλαπλών υπουργείων (ΚτΠ), με μια εταιρεία ανάπτυξης και υποστήριξης εφαρμογών για την κοινωνική ασφάλιση (ΗΔΙΚΑ), αφού είναι προφανής η επικάλυψη αναπτυξιακών στρατηγικών και αρμοδιοτήτων.
Ποια θα είναι η επικρατούσα στρατηγική για τις εφαρμογές που υποστηρίζει και αναπτύσει η ΗΔΙΚΑ;
Μήπως η έλλειψη στρατηγικής αυτού του παράδοξου εγχειρήματος, αποβλέπει στην προκύρηξη των έργων με δήθεν ανοικτές διαβουλεύσεις (opengov) και τελικά στην εκχώρησή της διαχείρησης των εφαρμογών και δεδομένων της Κοινωνικής Ασφάλισης σε ιδιωτικές εταιρείες.

Τονίζεται ιδιαίτερα η ανησυχία όλων, για το μέλλον των δεδομένων που συντηρεί και διαχειρίζεται η ΗΔΙΚΑ που αποτελούν περιουσία του ελληνικού λαού. 

Όπως η Ασφαλιστική Ιστορία του ΙΚΑ, του ΟΓΑ, του ΟΑΕΕ και των μικρότερων λοιπών  ταμείων, η Μισθοδοτική Ιστορία των Οργανισμών (ΙΚΑ 25.000 μισθωτοί) και Νοσοκομείων (90 Νοσοκομείων και 107 Κέντρων Υγείας) και το Εθνικό Μητρώο ΑΜΚΑ (11 εκατομυρίων πολιτών).

Θα πρέπει να αναλυθεί απαραίτητα το Νομικό Πλαίσιο της συγχώνευσης καθώς και το μοντέλο αναδιοργάνωσης που θα επιλεγεί, αφού υπάρχει χάσμα κουλτούρας και πλαισίου λειτουργίας του εμπλεκόμενου προσωπικού των εταιρειών (ΗΔΙΚΑ 450 άτομα, ΚτΠ 80 άτομα, ΨΕ 15 άτομα) με ανισοβαρείς αντικειμενικές λειτουργίες.

Σήμερα ο Ελληνικός Λαός αντιλαμβάνεται ολοένα και πιο ξεκάθαρα ποιές πολιτικές, ίδρυσαν και επαύξησαν το κοινωνικό κράτος δημιουργώντας τη σφαίρα του δημόσιου συμφέροντος,κύριο στοιχείο της οποίας υπήρξε η Δημόσια Κοινωνική Ασφάλιση.
Και γνωρίζει το ίδιο καλά ποια παράταξη οδηγεί αυτό το κοινωνικό κράτους σε εξαφάνιση, επιτάσσοντας το δημόσιο συμφέρον σε όφελος των δικών της επιδιώξεων.

Η ύβρις είναι το πρώτο στοιχείο της τραγωδίας.
Η κάθαρση το τελευταίο της.

Posted via email from brexians posterous

Captured: America in Color from 1939-1943 – Plog Photo Blog

via blogs.denverpost.com

Posted via email from brexians posterous

Alex Solis ve İllüstrasyon | <art href=

via arthref.com

Posted via email from brexians posterous

Classic Lotus racing cars on display

Ex-Jim Clark, Ayrton Senna and Mario Andretti works cars take to the track, as well as the latest Lotus F1 racer.

 

By Paul Hudson
Published: 5:03PM BST 18 Jun 2010

Comment on this

Previous

1 of 2 Images

Next

Classic Team Lotus's Chris Dinnage tests the ex-Jim Clark Lotus 49 ahead of the Lotus F1 Festival at Snetterton on June 20

The ex-Clark Lotus 49 makes its first appearance in the UK since being restored

Thirty-five Lotus Formula One cars lined up at the Snetterton circuit at the weekend as part of the Classic Team Lotus Festival.

The gathering included one of every Team Lotus F1 design from 1958 to 1994, together for the first time ever, including two versions of the current T127 together with its drivers Jarno Trulli and Heikki Kovalainen. Both also drove an historic Lotus racer.

 

Related Articles

• Lotus Elise 1.6 review

• Geneva Motor Show: Lotus Evora 414E hybrid

• Geneva Motor Show: Proton hybrid

• Geneva Motor Show: Lotus Elise

• Lotus cars scoop two awards

• Buying a classic Lotus Elite

Car included the 1985 JPS Lotus type 97T chassis 1, driven by Ayrton Senna and Elio de Angelis. The car has just been restored for its Japanese owner Katsu Kubota (winner of the recent F1 Historic Masters race at Monza), who drove it at the Festival at Snetterton for the first time.

There was also the Lotus type 49 chassis R2 from 1967, in which Jim Clark won his fourth British GP. It made its UK public debut since being restored for its American owner, Chris MacAllister.

As well as the historic Lotus racers, there was also a full programme of racing including the Elise Trophy and the Lotus Cup Europe.

For more details see www.lotus-festival.com

See Heikki Kovalainen testing the Lotuses at Hethel at the Lotus Racing Facebook page:

http://www.facebook.com/video/video.php?v=620730880414&saved#!/video/video.php?v=620730880414

via telegraph.co.uk

Posted via web from brexians posterous

Jacques Brel Les Bonbons '67 English subtitles

via video.google.com

Posted via web from brexians posterous

2010 Formula 1 Singtel Singapore Grand Prix

Singapore successfully hosted the only night race in Grand Prix history with the inaugural race in 2008. It is also Asia’s only street race on the Formula One calendar, held on a circuit of public roads in downtown Singapore. The 2010 FORMULA 1 SINGTEL SINGAPORE GRAND PRIX, with its signature mix of lights, glamour, and non-stop action, returns to the heart of the city at the Marina Bay Street Circuit from 24 to 26 September 2010. Feel the roar of engines and more in this one-of-a-kind night street race.

For more information and ticketing details, click here.

via yoursingapore.com

Posted via web from brexians posterous

WWF - Do You Know?

 

Kemp's ridley turtle (Lepidochelys kempii)
© Carlos Drews/WWF-Canon

"Sargassum" is one of the more interesting ecosystem types in the Gulf of Mexico. What is it?

 

The answer is:
b. mats of free-floating seaweed

 

(Scroll to the bottom of this page to see how your answer compared to others.)

 

One of the more interesting ecosystem types in the Gulf of Mexico are the mats of free-floating macro algae called sargassum. These floating islands of seaweed that give the Sargasso Sea its name are temporary homes to many economically and ecologically important species. Larval and juvenile yellowfin tuna, wahoo and marlin are suspended in the sargassum--as are juvenile sea turtles like the critically endangered Kemp's ridley.

 

Today, these living islands are threatened by the oil spill from the damaged BP wellhead. Now at the whim of currents, these sargassum will be destroyed as they pass through the toxic surface oil. And they aren't the only ecosystems at risk. More ecological impacts.

 

Oil also leads to lethal or chronic impacts on marine wildlife. Seabirds and shorebirds such as egrets, herons and brown pelicans lose buoyancy and the ability to keep warm when their feathers come into contact with oil. They can also suffer liver damage, lesions and other potentially lethal complications from ingesting oil as they feed or attempt to clean their feathers. Blue whales, bottlenose dolphins and other marine mammals inhale toxic fumes every time they surface through the slick to breathe. An estimated 400 to 600 species are potentially at risk as the oil washes ashore, works its way into the marshes and oozes into the estuaries of the Louisiana coastline. These numbers may grow as new threats are uncovered. Species impacts.

 

Here's how your answer compared to others:

 

53 106 65 44 a. freshwater marshes b. mats of free-floating seaweed c. saltwater marshes d. vast oyster "reefs"

via worldwildlife.org

Posted via web from brexians posterous

bring me home

via flickr.com

super work from crosti!

Posted via web from brexians posterous

21η Απριλιου 1967.... μια μερα ντροπης

Πολιτικές εξελίξεις που οδήγησαν στο πραξικόπημα

Τον Ιούλιο του 1965 σημειώθηκε σοβαρό ρήγμα στις τάξεις του κυβερνώντος κόμματος

Ένωση Κέντρου, γνωστό στη σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας με τον όρο Αποστασία του 1965 ή Ιουλιανά. Αφορμή υπήρξε η απόφαση του Γεωργίου Παπανδρέου να αντικαταστήσει τον Πέτρο Γαρουφαλιά από το Υπουργείο Εθνικής Αμύνης και η άρνηση του τότε Βασιλιά Κωνσταντίνου Β΄ να υπογράψει το σχετικό διάταγμα, αν ο διάδοχος του Γαρουφαλιά δεν απολάμβανε της απόλυτης εμπιστοσύνης του.
Ο Γ. Παπανδρέου αναγκάστηκε από τον Κωνσταντίνο να παραιτηθεί στις 15 Ιουλίου 1965. Από εκείνη την ημέρα και μέχρι τα τέλη Δεκεμβρίου του 1966, ο Κωνσταντίνος προσπάθησε να σχηματίσει κυβερνήσεις με τη συμμετοχή κατά διαστήματα 48 βουλευτών της παράταξης Ένωση Κέντρου (αποστατών) που εγκατέλειψαν τον Γεώργιο Παπανδρέου. Ο όρος "Αποστασία" προήλθε από τον χαρακτηρισμό αποστάτες που αποδόθηκε στους βουλευτές της Ένωσης Κέντρου που, υπό την προτροπή του επίσης βουλευτή της Ένωσης Κέντρου Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, πήραν μέρος ή έδωσαν ψήφο εμπιστοσύνης στις κυβερνήσεις της περιόδου αυτής. Ο Κωνσταντίνος αρχικά διόρισε πρωθυπουργό τον Γεώργιο Αθανασιάδη-Νόβα με υπουργούς αποστάτες βουλευτές την Ένωσης Κέντρου. Η νέα κυβέρνηση όμως δεν είχε πλειοψηφία στην Βουλή, οπότε σχηματίστηκε άλλη κυβέρνηση υπό τον Ηλία Τσιριμώκο.
Όλη η περίοδος που ακολούθησε την αποπομπή της κυβέρνησης του Γεωργίου Παπανδρέου χαρακτηρίζεται γενικότερα ως περίοδος πολιτικής ανωμαλίας. Στις 21 Απριλίου του 1967 και ενώ είχαν προκηρυχθεί εκλογές για τις 28 Μαΐου, αξιωματικοί του στρατού, υπό την ηγεσία του συνταγματάρχη Γεωργίου Παπαδόπουλου, και συμμετοχή του ταξίαρχου Στυλιανού Παττακού και του συνταγματάρχη Νικόλαου Μακαρέζου κατέλαβαν την εξουσία με πραξικόπημα.

Η Χούντα των Συνταγματαρχών

Έχοντας εξασφαλίσει περίπου 100 τεθωρακισμένα στην περιοχή της πρωτεύουσας, οι πραξικοπηματίες κινήθηκαν τα ξημερώματα της 21ης Απριλίου και κατέλαβαν αρχικά το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Στη συνέχεια έβαλαν σε εφαρμογή το σχέδιο έκτακτης ανάγκης του ΝΑΤΟ με κωδικό Σχέδιο

Προμηθεύς, με αποτέλεσμα να κινητοποιηθούν όλες οι στρατιωτικές μονάδες της Αττικής. Το συγκεκριμένο σχέδιο προορίζονταν για την αναγκαστική ανάληψη εξουσίας από το στρατό με σκοπό την εξουδετέρωση κομμουνιστικής εξέγερσης, σε περίπτωση που εισέβαλλαν στην Ελλάδα δυνάμεις του Σοβιετικού Στρατού.
Ο έμπιστος του βασιλιά αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού, στρατηγός Γ. Σπαντιδάκης, αντικαταστάθηκε από τον Οδυσσέα Αγγελή. Ο Αγγελής κάνοντας χρήση του νέου του αξιώματος έδωσε εντολή στο Γ' Σώμα Στρατού στη Θεσσαλονίκη να εφαρμόσει το Σχέδιο Προμηθεύς σε όλη τη χώρα.
Η μοναδική προσπάθεια για να αντιμετωπιστεί εγκαίρως το πραξικόπημα ήταν από την πλευρά κυρίως του υπουργού Δημόσιας Τάξης Γεωργίου Ράλλη ο οποίος προσπάθησε να επικοινωνήσει με τον ταξίαρχο Ορέστη Βιδάλη για να κινητοποιήσει το Γ' Σώμα Στρατού (Θεσσαλονίκη). Δεν πρόλαβε, αφού το σχέδιο Προμηθεύς είχε ήδη τεθεί σε εφαρμογή με αποτέλεσμα ο ταξίαρχος Βιδάλης να αγνοήσει το σήμα του Ράλλη.

Οι συνωμότες διστάζουν

Ο Συνταγματάρχης Γεώργιος Παπαδόπουλος, ο Ταξίαρχος Στυλιανός Παττακός και ο Συνταγματάρχης Νικόλαος Μακαρέζος συναντήθηκαν στο αρχηγείο των Τεθωρακισμένων στο Γουδί, στις 11.30΄ της 20ης Απριλίου . Ο Παπαδόπουλος δεν είχε λάβει ακόμα κάποιες πληροφορίες και πρότεινε να αναβάλουν το πραξικόπημα κατά είκοσι τέσσερις ώρες. Ο Παττακός αρνήθηκε κι η διαφωνία τους κράτησε αρκετή ώρα. Τελικά ο Παττακός ανακοίνωσε στους άλλους συνωμότες ότι εκείνος θα ξεκινούσε το κίνημα είτε τον ακολουθούσαν, είτε όχι και τότε συμφώνησαν κι οι υπόλοιποι. Ωστόσο , το πραξικόπημα, είχε ήδη καθυστερήσει κατά μία ώρα κι οι πρώτες μετακινήσεις μονάδων άρχισαν μετά τη 1π.μ

Έλεγχος τηλεπικοινωνιών

Πρώτα κινήθηκαν τα τμήματα των καταδρομέων (ΛΟΚ). Αποτελούσαν τη λυδία λίθο επιτυχίας του Κινήματος, που θα είχε πιθανότητες επικράτησης μόνο αν οι μονάδες αυτές κατόρθωναν να καταλάβουν όλα τα τηλεπικοινωνιακά κέντρα χωρίς να δοθεί το σήμα συναγερμού. Δεν έπρεπε να ειδοποιηθούν και να κινητοποιηθούν ο Βασιλιάς, οι Στρατηγοί, η Κυβέρνηση πριν ολοκληρωθούν οι βασικοί στόχοι του κινήματος. Οι τηλεπικοινωνίες – κτίριο της ΕΡΤ (τότε ΕΙΡΤ), τηλεόραση, ραδιοφωνικοί σταθμοί, τηλεφωνικό κέντρο και στρατιωτικές εγκαταστάσεις ασυρμάτου - καταλήφθησαν μεταξύ 1 και 1.30΄ π.μ. χωρίς να δοθεί το σήμα του συναγερμού. Στους δρόμους επικρατούσε ησυχία, αφού δεν είχαν ακόμα κινηθεί τα τανκς και δεν κυκλοφορούσαν ομαδικά διάφορα στρατιωτικά καμιόνια. Οι στρατιώτες μετακινούνταν γρήγορα και αθόρυβα, κατά μικρές ομάδες, στους προκαθορισμένους στόχους δίχως να κινούν την προσοχή ή τη περιέργεια. Ένα τζιπ γεμάτο στρατιώτες δεν ήταν κάτι το ασυνήθιστο στους αθηναϊκούς δρόμους. Μέσα σε ελάχιστα λεπτά οι στρατιώτες της Χούντας είχαν θέσει υπό το λειτουργικό έλεγχό τους όλα τα τηλεπικοινωνιακά κέντρα.

Πλαστογράφηση – Σχέδιο Προμηθεύς

Ο Παπαδόπουλος είχε ετοιμάσει μια γραπτή Διαταγή , που όριζε τις μετακινήσεις των αναγκαίων στρατιωτικών μονάδων, πλαστογραφώντας το όνομα του Βασιλιά. Οι συνωμότες απευθύνθηκαν στους αγουροξυπνημένους στρατιώτες διαβάζοντάς τους τη, δήθεν υπογεγραμμένη από το Βασιλιά, Διαταγή και τους ανέπτυξαν το σχέδιο μάχης ,στο όνομα του Βασιλιά. Στη συνέχεια ο Παπαδόπουλος έστειλε το κωδικό σήμα για την ενεργοποίηση του Σχεδίου Προμηθεύς, σχέδιο εκτάκτης ανάγκης του ΝΑΤΟ. Το συγκεκριμένο σχέδιο προορίζονταν για την αναγκαστική ανάληψη εξουσίας από το στρατό με σκοπό την εξουδετέρωση κομμουνιστικής εξέγερσης, σε περίπτωση που εισέβαλαν στην Ελλάδα δυνάμεις του Σοβιετικού Στρατού. Βασικό στοιχείο του σχεδίου ήταν ότι έθετε όλες τις στρατιωτικές μονάδες υπό την άμεση ηγεσία του Υπουργού Άμυνας ή του Αρχηγού ΓΕΣ στρατηγού Σπαντιδάκη ή του Βασιλιά, απαγορεύοντας ρητά την υπακοή τους σε οποιαδήποτε άλλη διαταγή.
Ο έμπιστος του βασιλιά αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού, στρατηγός Γ. Σπαντιδάκης, αντικαταστάθηκε από τον

Οδυσσέα Αγγελή. Ο Αγγελής κάνοντας χρήση του νέου του αξιώματος έδωσε εντολή στο Γ' Σώμα Στρατού στη Θεσσαλονίκη να εφαρμόσει το Σχέδιο Προμηθεύς σε όλη τη χώρα.

Συλλήψεις

Έχοντας πια στη διάθεσή τους τηλέφωνα και ασυρμάτους, οι κινηματίες ήταν έτοιμοι να προχωρήσουν στην επόμενη φάση του σχεδίου τους, στις συλλήψεις.
Είχαν αναθέσει σε ειδικές ομάδες τη σύλληψη κορυφαίων πολιτικών. Μόλις άρχισαν ταυτόχρονα τις συλλήψεις, άρχισαν να κινούνται τα τανκς και οι μονάδες Λοκατζήδων. Ο Παπαδόπουλος έφτασε στο Πεντάγωνο, όπου τον περίμεναν ο Συνταγματάρχης

Ιωάννης Λαδάς και ο Αντισυνταγματάρχης Κωνσταντίνος Ασλανίδης. Οι στασιαστές όρμησαν μέσα και κατέλαβαν το κτίριο, χωρίς πάλι να δοθεί το σήμα του συναγερμού. Δώδεκα τανκς κι οκτώ θωρακισμένα οχήματα μεταφοράς προσωπικού κύκλωσαν το Πεντάγωνο, ενώ άλλα τανκς βρέθηκαν μπροστά στα κτίρια της τηλεόρασης , των ραδιοφωνικών σταθμών και των τηλεφωνικών κέντρων, ώστε να αποκρουστεί κάθε απόπειρα ανακατάληψής τους. Κι αφού είχαν δρομολογηθεί οι συλλήψεις, άλλα τανκς άρχισαν να καταλαμβάνουν θέσεις στη πλατεία Συντάγματος, μπροστά από μεγάλα ξενοδοχεία (Χίλτον) και άλλα σφράγιζαν τους δρόμους που οδηγούσαν από την επαρχία στην Αθήνα. Αποκλείστηκε και το αεροδρόμιο του Ελληνικού.
Η πρώτη ειδοποίηση που πήρε ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος για όσα συνέβαιναν ήταν από τον υπασπιστή του, Ταγματάρχη Μιχάλη Αρναούτη, όταν είδε ομάδα στρατιωτών να εισβάλει στην κατοικία του στο Παλαιό Ψυχικό. Το τηλέφωνό του όμως νεκρώθηκε και τελικώς συνελήφθη και οδηγήθηκε στο Πεντάγωνο. Από τις βροντές των πυροβολισμών, ξύπνησε και η Μαργαρίτα Παπανδρέου [3] . Η κατοικία του Ανδρέα Παπανδρέου ήταν γειτονική του Μιχάλη Αρναούτη. Ένας Λοχαγός και τέσσερις κομάντος εισέβαλαν στην οικία και μετά από επεισοδιακή καταδίωξη συνέλαβαν τον Ανδρέα Παπανδρέου. Ο Κωνσταντίνος αμέσως τηλεφώνησε στον Πρωθυπουργό Παναγιώτη Κανελλόπουλο όπου ο τελευταίος τον πληροφορούσε ότι τον συνελάμβαναν εκείνη ακριβώς τη στιγμή, στις 2.23’ το πρωί.
Η δεύτερη ειδοποίηση ότι βρισκόταν σε εξέλιξη πραξικόπημα ήρθε στις 2.10΄ το πρωί, όταν ο αστυνομικός διευθυντής της Αθήνας Τασιγιώργος άκουσε τις κινήσεις των στρατιωτικών μονάδων και τηλεφώνησε στον Υπουργό Δημοσίας Τάξης Γεώργιο Ράλλη. Ο Ράλλης προσπάθησε να τηλεφωνήσει στο Τατόι, αλλά το τηλέφωνό του είχε νεκρωθεί. Κατευθύνθηκε στο γειτονικό αστυνομικό τμήμα, από όπου κατόρθωσε μέσω ασυρμάτου Motorola να συνδεθεί με το Βασιλιά. Ο Βασιλιάς έδωσε εντολή στον Ράλλη να επικοινωνήσει με τους αξιωματικούς υπηρεσίας των Σωμάτων Στρατού στην Θεσσαλονίκη, τη Καβάλα, και σε άλλες πόλεις και να τους θέσει σε κατάσταση συναγερμού και να κινηθούν προς την Αθήνα. O Γεώργιος Ράλλης προσπάθησε να επικοινωνήσει με τον Επιτελάρχη του Γ΄ Σώματος Στρατού, Ταξίαρχο Ορέστη Βιδάλη, για να κινητοποιήσει τις δυνάμεις στη Θεσσαλονίκη. Δεν πρόλαβε, αφού το σχέδιο Προμηθεύς είχε ήδη τεθεί σε εφαρμογή με αποτέλεσμα ο Ταξίαρχος Βιδάλης να αγνοήσει το σήμα του Ράλλη. Μόλις έλαβε το σήμα, ο Βιδάλης βρέθηκε σε μεγάλη αμηχανία. Έσπευσε να ζητήσει οδηγίες από το ΓΕΣ και ο Στρατηγός Σπαντιδάκης τον διαβεβαίωσε, ψευδώς, στο τηλέφωνο ότι ο Βασιλιάς ήταν σύμφωνος με ό,τι είχε γίνει και ότι έπρεπε να ανγνοήσει τη διαταγή Ράλλη.
Ο Λεωνίδας Κύρκος, ο Μανώλης Γλέζος, ήταν από τα πρώτα μέλη της Αριστεράς που συνελήφθησαν. Ο Γεώργιος Παπανδρέου συνελήφθη από αξιωματικούς στις 2.45΄ λέγοντάς τους, με τα προτεταμένα όπλα προς αυτόν, «είναι η πέμπτη φορά που μου συμβαίνει!».
Πριν η ώρα πάει 3.00 π.μ. οι πραξικοπηματίες είχαν θέσει υπό τον απόλυτο έλεγχό τους την Αθήνα. Είχαν εγκλείσει τους σημαντικότερους κρατούμενούς τους στους θαλάμους των Υποψηφίων Εφέδρων Αξιωματικών, στο δεύτερο όροφο της Σχολής Τεθωρακισμένων, στο Γουδί. Χιλιάδες πολίτες τους είχαν μαντρώσει στον Ιππόδρομο, στο Φαληρικό Δέλτα, στο γήπεδο Καραϊσκάκη στο Νέο Φάληρο και στο γήπεδο του Παναθηναϊκού στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας.

Διαπραγματεύσεις

Στις 5.30΄ το πρωί, ο Ράλλης τηλεφώνησε πάλι στον Βασιλιά, του ανέφερε τις προσπάθειές του να επικοινωνήσει με τα Σώματα και του συνέστησε: «Παθητική αντίσταση Μεγαλειότατε, και ίσως αργότερα κάτι μπορέσετε να κάμετε» .
Στις 6.00΄ το πρωί οι Συνταγματάρχες βγήκαν στο ραδιόφωνο για να αναγγείλουν την ανάληψη της εξουσίας από το στρατό στο όνομα του Βασιλιά. Ανάγγειλαν την αναστολή ορισμένων άρθρων του Συντάγματος: επρόκειτο για τα άρθρα 5,6,8,10,11,12,14,18,20,95 και 97. Αυτό σήμαινε ότι δεν ίσχυαν πια οι διατάξεις που προέβλεπαν ότι:
κανένας δε συλλαμβάνεται χωρίς δικαστικό ένταλμα,
το δικαίωμα της ελεύθερης συγκέντρωσης προσώπων,
το δικαίωμα της ίδρυσης και συμμετοχής σε σωματεία,
το δικαίωμα της ελευθερίας του λόγου,
το απαραβίαστο της αλληλογραφίας.
Το άρθρο 18 απαγόρευε την επιβολή θανατικής ποινής σε πολιτικά εγκλήματα και τώρα μπορούσαν να συσταθούν και να λειτουργήσουν , χωρίς ειδικό νόμο, έκτακτα στρατοδικεία.
Στις 8.00΄ το πρωί, οι κινηματίες ζήτησαν συνάντηση με το Βασιλιά στο περικυκλωμένο από τανκς Τατόι. Αφού παρέδωσαν τα όπλα τους στο φυλάκιο εισόδου (και χάθηκε μια ευκαιρία σύλληψής τους) συνάντησαν τον Κωνσταντίνο όπου του ζήτησαν να υπογράψει διακηρύξεις, οι οποίες θα επέτρεπαν το σχηματισμό κυβέρνησης. Επικαλέσθηκαν τον κομμουνιστικό κίνδυνο και τη προστασία του Θρόνου και στις αρνήσεις του Κωνσταντίνου, ο Παττακός του δήλωσε : οι Επαναστάτες δεν συζητούν, απαιτούν! . Τελικά , ο Κωνσταντίνος δέχθηκε να μεταβεί στο Πεντάγωνο για μια τελική συνάντηση, όπου εκεί είχαν μεταφερθεί κορυφαίοι πολιτικοί ηγέτες και ο Πρωθυπουργός

Παναγιώτης Κανελλόπουλος. Πριν μεταβεί στο Πεντάγωνο, ο Κωνσταντίνος, πέρασε από τη κατοικία της μητέρας του Φρειδερίκης στο Παλαιό Ψυχικό, μάλλον για να τη συμβουλευτεί. Στο Πεντάγωνο επικρατούσε χαώδης κατάσταση. Καθώς οι ώρες περνούσαν , και δε διαφαινόταν κάποια λύση, κατώτεροι αξιωματικοί απειλούσαν ανοιχτά, κραυγάζοντας, τους ανωτέρους τους. Ο Κωνσταντίνος μπόρεσε και είδε τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο για λίγα λεπτά. Ο Π. Κανελλόπουλος εισηγήθηκε στο Βασιλιά να διατάξει τους αξιωματικούς να καταθέσουν τα όπλα. Ο Βασιλιάς δεν έλεγχε κανέναν από αυτούς που οπλοφορούσαν.

Ο Βασιλιάς υποχωρεί, η Χούντα νομιμοποιείται

Αργά το μεσημέρι οι δύο πλευρές κατέληξαν σε συμφωνία. Ο Βασιλιάς δέχτηκε να αναλάβουν υπουργεία στρατιωτικοί και οι πραξικοπηματίες δέχτηκαν να γίνει Πρωθυπουργός μη στρατιωτικός. Ο Κωνσταντίνος πρότεινε τον Κωνσταντίνο Κόλλια, εισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Η επιλογή προκάλεσε γενική έκπληξη, ο δε Παπαδόπουλος αναγκάστηκε να ρωτήσει ποιος ήταν αυτός ο Κόλλιας! Ο Σπαντιδάκης ανέλαβε Υπουργός Άμυνας με υφυπουργό το Στρατηγό Γεώργιο Ζωιτάκη, και οι συνωμότες, Γ. Παπαδόπουλος Υπουργός Προεδρίας, Στυλ. Παττακός Υπουργός Εσσωτερικών και Νικ. Μακαρέζος Υπουργός Συντονισμού.

Σύμφωνα με τον Αμερικανό πρεσβευτή Φίλιπς Τάλμποτ, ο οποίος επισκέφθηκε τον Βασιλιά Κωνσταντίνο στα Ανάκτορα της Ηρώδου Αττικού λίγο μετά την ορκωμοσία, ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος του αποκάλυψε ότι δεν έλεγχε πλέον το στράτευμα και πως «ορισμένοι απίστευτα βλάκες ακροδεξιοί μπάσταρδοι που είχαν τον έλεγχο των τάνκς, οδήγησαν την Ελλάδα στην καταστροφή». Ο Βασιλιάς ισχυρίστηκε ότι σκέφθηκε προς στιγμή να εκτελέσει τους πραξικοπηματίες, όταν έφτασαν στα Ανάκτορα για να ορκιστούν. Σκέφθηκε όμως ότι η κίνησή του δεν θα είχε καμία αξία, μιά και τα Ανάκτορα ήταν περικυκλωμένα από τάνκς και αξιωματικούς που τους ήταν πιστοί. Ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος δεν ήταν καθόλου βέβαιος για τις επόμενες κινήσεις του και σκεπτόταν σοβαρά άν θα ήταν καλύτερο να μείνει ή να φύγει από τη χώρα. Ρώτησε το Τάλμποτ πόσος χρόνος θα χρειαζόταν για φτάσουν στο Τατόι αμερικανικά ελικόπτερα, προκειμένου να μεταφέρουν τον ίδιο και την οικογένειά του εκτός Ελλάδας και άν υπήρχε περίπτωση να αποβιβαστούν αμερικανοί πεζοναύτες στην Ελλάδα για να τον βοηθήσουν να ανακτήσει τον έλεγχο των Ενόπλων Δυνάμεων .


Σχετική Βιβλιογραφία
Καράγιωργας Γιώργος, Από τον ΙΔΕΑ στο πραξικόπημα της 21ης Απριλίου, Εκδόσεις Ιωλκός, Β' Έκδοση 2003 [1975] ISBN 960-426-315-3
Κάτρης Γιάννης, "Η γέννηση του νεοφασισμού στην Ελλάδα 1960-1970", Εκδόσεις Παπαζήση, 1974
Παπακωνσταντίνου Μιχάλης, H ταραγμένη εξαετία (1961-1967),Εκδόσεις Προσκήνιο, 1997-98
Παπαχελάς Αλέξης, "Ο βιασμός της ελληνικής δημοκρατίας", Εκδόσεις Εστία, 1997 ISBN 960-05-0748-1
Σπύρος Σακελλαρόπουλος, Τα αίτια του απριλιανού πραξικοπήματος, Εκδόσεις Νέα Σύνορα, 1998
Λώρενς Στερν, Λάθος Αλογο, Εκδόσεις ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ, 1978


ordo ab chao